Image

TEMOIGNAGEN


Image


TEMOIGNAGE VUM JENNY An YVES


U mäi wonnerschéint Léini,

meng séiss Maus, deng Geschicht ass leider just ganz kuerz an onendlech traureg, mä du solls wëssen, et ass dem Pappa a mir ganz wichteg, dass se nimools vergiess gëtt. 


Deng Geschicht geet un de 14.11.2020. Däi Pappa an ech hunn decidéiert, dass dat e gudden Dag wier fir unzefänken ze probéieren, fir e Puppelchen ze kréien. Leider hues du der gutt Zäit gelooss an ech war all Mount e bësse méi traureg ginn, wéi et erëm net geklappt hat. Mä maach dir guer kee Kapp, ech ginn dir keng Schold, fir alles, wat eppes soll ginn, brauch een Zäit 😊 

Wärend deenen 10 Méint, déi mir op dech gewaart hunn, hunn ech erëm Kontakt mam Nora opgebaut, wat déi bescht Decisioun iwwerhaapt war. Säin Emma ass just bësse méi ewéi 4 Méint méi al ewéi s du an hatt huet mir enorm gehollef iwwert déi Zäit ewech ze kommen, wéi mir nach op dech hu misse waarden a mir haten immens flott gemeinsam Schwangerschaftsméint. D’Nora war och déi éischt Persoun, déi vun dir wosst. Dat war de 7. Oktober um 18.14 Auer, wéi ech den éischte positive Schwangerschaftstest am Grapp hat no ganz villen, déi leider negativ waren. Mä dat huet keng Roll méi gespillt, op eng Kéier waars du do an ech war iwwerglécklech. Den 11. Oktober huet dann och den digitalen Test gewisen, dass du wierklech do waars an dat schonn 2-3 Wochen ♥.

Du hues mech domadder esou glécklech gemaach, mä mat dem positiven Test koumen och vill Woche vun der Angscht, dass ech dech géif verléieren, wat awer net geschitt ass! Däi Pappa war och ganz frou, mä wéi Männer ebe sinn, déi brauchen eppes fir unzepaken, fir et ze realiséieren!



Temoignage vuM MICHèle


Ech sinn d’Michèle. Ech hat, zum Zäitpunkt wou ech schwanger gi sinn, 35 Joer . Eigentlech war et eng Iwwerraschung, well mir net domat gerechent haten. Ech sinn all Mount a meng Kontroll bei mäi Gynekolog  gaangen esou wéi och an d‘Bluttanalysen.  Ech war eigentlech eréischt méi roueg, wéi ech meng 12 Wochen hannert mir hat an och d’Resultat krut, dass Trisomie ausgeschloss ginn ass. An all Kontroll, an déi ech gaange sinn, war alles an der Rei , ech hu mech ëmmer méi gefreet,  war net krank , hat keen héije Bluttdrock, wierklech näischt. Wat et méi zum Schluss gaangen ass, hunn ech oft gesot, et wier méi einfach, eise  Klenge kéim, säi Bettche wier prett an do hätt hie méi Plaz wéi a mengem Bauch! Déi lescht offiziell Kontroll war da freides, den 22sten.  Den Termin wier den 27sten gewiecht. Ech  ka mech nach genau un déi lescht  Kontroll erënneren; den Dokter huet nach eng Kéier alles kontrolléiert,  d‘Bluttzirkulatioun duerch de Kierper, wou näischt Opfälleges ze gesi war, an hie sot nach, mir sollen eise  leschte  gemeinsame  Weekend genéissen, well e schéine sonnege Weekend gemellt war.



MICK


Mäi léiwe klenge Mick wier Enn Mäerz op dWelt komm. Amplaz e klengen Neigebuerenen ze versuergen an ze schmusen ouni Enn, hu mir mat vill Léift eng Këscht ugemoolt a mat perséinleche Saache vum Mick gefëllt. Vum positiven Test bis zur Nuebelschnouer si verschidde Saachen dran.

Eise klenge Mick ass an der 15.Ssw stëll gebuer ginn. Ni hätt ech geduet, dass mir dat wierklech passéiere géif.

Wéi feststoung, dass säi klengt Häerz opgehal hätt mat schloen, war kloer: Et wäert ni méi wéi virdru sinn. Dat kann a soll et net. Et gëtt elo ee Liewe virdrun an e Liewen dono.



Temoignage vuM ANNOUK


Mäin Numm ass Annouk. Mäi Mann an ech hunn eis een zweet Kand gewënscht a waren iwwerglécklech, wéi ech du schwanger war. Ech si reegelméisseg bei mäi Fraendokter gaang an et war och ëmmer alles ok. Hien huet mir du proposéiert,  ech soll den „nifty test“ maachen,  well ech schonn iwwer 35 Joer war zu deem Zäitpunkt. Mäi Mann an ech hunn eis dunn decidéiert, dat  ze maachen.

No 2 Wochen huet den Dokter eis dunn ungeruff a mir matgedeelt,  dass eise Bëbee mat enger grousser Warscheinlechkeet Trisomie 21 hätt,  a fir ganz sécher ze sinn, misst ech eng Amniosynthèse (Fruchtwaasseranalyse) maachen, déi  ech awer egal wéi misst maachen, well soss géif d’Krankekeess  bei enger Ofdreiwung näischt bezuelen,  an ob ech awer elo d‘Geschlecht wéilt wëssen. Dat war du kloer ufangs ee klenge Schock,  ma fir eis war kloer, mir wëllen eisen Tim behalen. Ech sot du mengem Dokter,  ech brauch déi Ënnersichung net, ech wëll net ofdreiwen,  ma hien huet eis erkläert,  dass falls d’Organer awer net ok wären an de Bëbee keng Iwwerliewenschancen hätt,  een dat awer a Betracht misst zéien.

Doropshin hunn ech dann déi Ënnersichung maache gelooss,  bei där dunn och d’Trisomie 21 bestätegt ginn ass. Mäin Dokter huet mir erëm ugeruff an eis matgedeelt,  dass hie mech gären op Tréier bei een Dokter schécke géif, fir d’Organer ze kucken an och hei zu Lëtzebuerg bei deen Dokter, dee mat him an der Praxis zesummeschafft. Dass hien 2 Avisen hätt wéi d’Organer wären,  well Trisomie 21- Bëbeeën oft Häerzfeeler hätten an ech dann eventuell misst op Bréissel fir d’Gebuert.



Temoignage VUM SANDRA*  


Mäin Numm ass Sandra*, ech si Mamm vun 3 gesonde Meedercher, 22, 10 a 4 Joer al a vun engem Stärekand. Wann een dat scho sou nenne kann.
Ech sinn elo 47 Joer al an zënter 13 Joer mam Papp vun deenen 2 Jéngsten an dem Stäerchen bestued.

2015 war ech zu Mondorf an der Kuer a kuerz nodeem ech vun do erëm war hu mir festgestallt, dass ech géif erwaarden. Mir hunn äis gefreet, vu dass ech zu deem Zäitpunkt jo och schonn net méi sou jonk war, a mir eigentlech net méi vir haten, nach ee Bëbee ze kréien.

Den groussen Dag sollt den 19. Oktober 2015 sinn,  ma leider sollt et net sou kommen.

Mir hunn der Famill gezielt, dass mir namol Nowuess kréien, an d‘Reaktioune ware gemëscht, äist Klengt war deemols net grad 6 an mäi Grousst scho 15 Joer al.

* Numm geännert



Temoignage vun der Fotografin 


Soubal den Telefon schellt, weess ech, dass et eescht ass, an dass mech eng Situatioun wäert erwaarden, déi méi wéi traureg an dramatesch wäert sinn. Och, wann all Fall anescht ass, hunn se dach all eppes gemeinsam: eng Famill am Trauer, e klenge Bëbee, sou grouss oder kleng wéi en och ass, deen et net gepackt huet, a ganz vill Emotiounen, déi heiansdo schwéier sinn ze beschreiwen.

An dësem Temoignage erzielen ech vun der 7. Kéier, wou ech geruff gi sinn, fir Fotoe vun engem klenge Stärekand maachen ze goen. An dësem Fall huet et sech ëm e klenge Bëbee gedréint, dee kuerz virun der Gebuert verstuerwen ass. Och wann déi Fäll méi selte sinn, kommen se trotzdeem nach vill ze vill oft vir, leider.

Dat Wichtegst ass, éier een an de Raum kënnt, ze verstoen, dass een e klenge Mënsch wäert lo gesinn, dee wäertvoll fir d’Famill ass, deen Deel vun der Famill ass, och, wann e scho vun eis gaangen ass. Et ass wichteg, d’Famill direkt op de Bëbee unzeschwätzen, an och de Bëbee mam Numm ze nennen. Dee Bëbee wäert ëmmer Deel vun dëser Welt bleiwen, och wann e kaum oder guer net d’Liicht entdeckt huet.


ArTIKEL IM L'EsSNTIEL


Image
ARTIKEL LESEN (DE)


Article dans l'essentiel


Image
LIRE L'ARTICLE (FR)